நாமும் நம் தேச பற்றும்

படித்த இளைஞனே!

வா!

படித்து விட்டாயா?

வந்தவுடன் என்ன அவசரம்?

ஒபாமா  உன் கனவில் வருகிறாரா?

பில் கேட்ஸ் உன் முன் மாதிரியா?

சரி நீ!

இந்திய இளைஞனே தான்!

இந்தியாவை விட்டுப்

போய் விட வேண்டும் என்ற எண்ணம்

இந்திய இளைஞனைத் தவிர

எந்த இளைஞனுக்கும் வராது!

உன் அதிகபட்ச இலட்சியம்

ஆறாயிரம் மைல்கள் தாண்டிய

அமெரிக்கா!

உன் குறைந்தபட்சஇலட்சியம்

இரண்டாயிரம் மைல்கள் தாண்டிய

அரேபியா!

வயிற்றை

இந்தியாவில் நிரப்பிக் கொண்டு

மூளையை

அயல் நாட்டில் விற்கப் போகிறாய்!

உன்னை

இந்தியப் புழு என்றால்

அழுவாய்!

அமெரிக்கப் புழு என்றால்

ஆனந்தமாவாய்!

அமெரிக்க-பிரிட்டிஷ்

தூதரக சாலைகளை

நடந்து நடந்து தேய்ப்பாய்!

ஒரு வழியாய் பயணமாவாய்…

அதுவும்

இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் என்றால்

“ச்சீ” என்பாய்!

என்னே உன் தேசியப் பற்று!

நீ இந்தியத் தாயின்

கண்ணில் விழுந்த

தூசி அல்ல…ஊசி!

உனக்கு சின்ன வயதில்

சுதந்திர தினத்தன்று

தேசியக் கொடியை

குண்டூசியால் சட்டைப் பையில்

குத்தியிருக்கக் கூடாது!

ஒரு ஆணி வைத்து

இதயத்தில் அடித்திருக்க வேண்டும்!

—-யாரோ.

ஏங்குகிறேன் உனக்காக

எனக்கும் எழுத பிடிக்கவில்லை

உன்னை எண்ணி ஏக்கத்தில் எழுத

எழுதுகிறேன் உனக்காக......................

வருந்துகிறேன் நீ படிக்காமல் போனால்

என் எழுத்துகளில் பிழைகள் இருக்கலாம்

நீ பிழை காண மாட்டாய் என்னிடம்

உன்னை எண்ணி எழுதுகையில்

நிறுத்தம் தெரியவில்லை என் கைகளுக்கு

மனம் யோசிக்கிறது மிகை இல்லாமல்

அவ்வளவு சிறப்பானவள் நீ எனக்கு

சிறப்புக்கள் வந்து சேரும் என்னாலும்............

நினைவுடன்

வானவில்,

இங்கு மறைந்து போனது

அடி,

உந்தன் நிறத்தில் கரைந்து போனது.

சொர்க்கம்,

இங்கே தேடுகிறேன்

அதில்,

உந்தன் வரவை நாடுகிறேன்

.

பைங்கிளி

உனது சிரிப்பினிலே,

பனித்துளி,

உணர்வை நான் பெறுவேன்.

எந்தன்,

பார்வையும் நீ தானே,

ஆற்றலும் நீ தானே,

முன்னாடி,

நீ நின்றால்

கண்ணாடி ஆவேனே!!

நீ, இல்லா நேரம்,

நிழல் தானே

உந்தன் நினைவுடன்

வாழ்வதும் சுகம்தானே!!! 

வா, நீ வா

வா, நீ வா! வா, நீ வா

பார்க்காமல் தவிக்கின்றேன்

விழியே, நான் துடிக்கின்றேன் [வா, நீ வா]

கார்மேக முகிலே, வா

கொங்கு நாட்டு மகளே, வா

நீ இல்லாமல் வாழ்விங்கு இருள்கிறதே

நிலவும் கூட ஒளிரத்தான் மறுக்கிறதே.

[வா, நீ வா]

நீ, பேசும் வார்த்தையெல்லாம்

தேசிய கீதமாய் ஒலிக்கிறதே

நீ, சிரிக்கும் சிரிப்பெல்லாம்

புகாரி ராகமாய் கேட்கிறதே

நீ, ஓரப்பார்வை பார்த்தால்

போதும், நட்சத்திரமும் ஒதுங்குமடி

ஒதுங்கி நின்று முடிகோதினாளும்

தென்றல் காற்று வீசுமடி.

 [வா, நீ வா]

  

பாவி மனிதன் தவிக்கின்றேனே

இறங்கி வர மனமில்லையா?

நினைத்து நினைத்து அழுகின்றேனே

பெண்ணே உனக்கு மனமில்லையா?

உள்ளம் முழுதும் வலிக்கிறதே

உன்னை தாங்கி கொள்ள துடிக்கிறதே

மரணமும் கூட மறுக்கிறதே

உன்னுடன் வாழச் சொல்கிறதே... [வா, நீ வா]

 

இலக்கு

உன் இலக்கினை நிற்னயித்திடு
அதற்கு ஓர் வழி வகுத்திடு
தனியென்று நினைத்துவிட்டால்
துனை ஒன்றை தேடிக்கொள்
துனையிடம் தோழமையாக இரு
தோளினிலே துணிவிருந்தால்
தோல்வி என்றும் நெறுங்காது
இலக்கினை அடைந்தாலும்
இயல்பாக வாழ்ந்திடு
வெற்றியியை இலாபமாய் எண்ணாமல்
கூலியாய் நினைத்திடு
உன் வழி வருவோர்க்கு
வழிகாட்டியாய் வாழ்ந்திடு

விழிகளில் ஒரு வானவில்

சொர்கத்தை கண்டேனே

என்னவளின் விழியிலே!

கேட்பதற்கு ஒன்றுமில்லை

அவளின் பேச்சை தவிர

வகுப்பெல்லாம் பட்டாம்பூச்சி

பறக்கிறேனே அதனுடன் நான்

உனதருகே நெருங்கியதும்

சிறகுகளும் உரைகிறதே!

இமைகளின் மறைவினிலே

ஒளிந்திருக்கும் எனதுயிரே

ஒருமுறை தான் பாரம்மா!

பைத்தியம்தான் பிடிக்குதம்மா!

கார்மேக முகில்போல

படர்ந்திருக்கும் கூந்தலிலே

மல்லிகையின் வாசனை முகர

பரிவர்த்தனை தருவாயா!

சிவந்திருக்கும் இதழினிலே

மேலிருப்பது தாமரையா!

பார்த்தாலே இழுக்குதே

சுவைத்தாலே இனிக்குதே!

வினை

பிச்ச கேட்டு திரியுரனே

ஒத்த வேளை சோத்துக்கு

பட்டதெல்லாம் போதுமடா

பைத்தியம்தான் பிடிக்குதடா

காடும் வீடும்

கையைவிட்டு போச்சு

காலம் என்னை

கடனாளியா ஆக்குச்சு

கூலி குடுத்த நேரம் போயி

கூலியாய் நின்னாச்சு

கைய கட்டி நின்னவனும்

கைநீட்டி பேசுறான்

பெத்தமக கேட்டாளே

பாசிமணி வேணுமுன்னு

வாங்கித்தர காசுயில்ல

காரணஞ் சொல்ல முடியவில்ல 

ஊதாரியா திரிஞ்சனே

ஊரு உலகம் சுத்திக்கிட்டு

பாட்டன் சொத்து கரஞ்சதும்

பட்டினிய உணர்ந்தனே...

நீ, நான்.

ஆண் :     ஒரு மின்னல் போல் நீ 

 வந்து ஆடுறாய், 

 அந்த ஜன்னல் வழியேதான் 

 என்னை தேடுறாய்.

            சொர்கத்தின் வாசல்கள் 

 நீதானடி,  

 உன் பிம்பத்தில் குளிர்காய 

 வந்தேனடி.  

பெண் :     என் வாழ்க்கை

            துணையாக நீயே இரு, 

            உன் வாழ்வின் 

            மிச்சத்தை எனக்கே கொடு. 

ஆண் :     நீ வேறு, நான் வேறு

            இல்லையடி.  

            இனி, நான் தானே 

            பந்தத்தின் சொந்தமடி. 

பெண் :     காற்றோடு காற்றாக

            என்னை இழு, 

            கடல்தாண்டி வரும் 

            அலையை தடு. 

ஆண் :     பூவில் ஒளிந்திருக்கும் 

 வண்டு நீதான்,

 இந்த பூமி பந்தின்

 மகளும் நீதான்.

 பார்த்தாலே படபடக்கும்

 பெண்ணும் நீதான்,

 தொட்டாலே ஷாக் அடிக்கும்

 கரண்ட்டும் நீதான்.

பெண் :     தினந்தோறும் நான் படிக்கும் 

 நாளிதழ் நீதான்,

 நாடெங்கும் போற்றிடும்

 ஆளும் நீதான்.

 கிட்ட நீ வந்தாலே

 நடு நடுங்குது,

 உள் நெஞ்சு தானாக

 பட படபடக்குது.

தவிக்கிறேன்

இதயமே,

என் அருகில் வா

ஒருமுறை

என்னை பார்

தவிக்கிறேன்

உனக்காக தான்.

விடியலை

நான் வெறுக்கிறேன்

கனவிலும்

உன்னை நினைக்கிறன்

மனதிலே

இந்த மாற்றம் ஏனோ

ஒருமுறை

உன்னை பார்த்தது தானோ!!!